getrauen czasownik sich getrauen; getraut sich, getraute sich, hat sich getraut odważać się, ośmielać się
trauen czasownik traut, traute, hat getraut ufać, dowierzać, mieć zaufanie, wierzyć, dawać ślub, udzielać ślubu; seinen Augen nicht trauen nie wierzyć własnym oczom; sich trauen śmieć, mieć odwagę; jemandem keinen Meter über den Weg trauen przen.nie ufać komuś zupełnie